بیا دست قشنگ و مهربانت را عصایی کن که برخیزم

 

بنام خداوند بخشنده بخشاينده

اوکه آفريد : دروغ  و صداقت را، تکبر و تواضع را،فقر و غنا را ....و عشق ونفرت  را.

هر چند ممکنه کسی غير از خودم اين حرفا رو نخونه ولی می نويسم. می نويسم و تقديم می کنم  به  همه جوونای ايران که  دوستشون دارم .همه اونايی که دنبال چيزای خوب خدا می رن، اونايی که به هم دروغ نمی گن ، اونايی که فراموش نمی کنن از خاکن و تکبر نمی کنن. همه جوونايی که « عاشق عاشق شدنن» همه اونايی که برای دل های پر از عشق بيشتر احترام می ذارن تا جيب های پر از پول؟؟ و اونايی که دستاشون رو از هم دريغ نمی کنن:

 

           

 

  بـيا دسـت قشـنگ ومهـربانـت را عـصايـی کـن کـه بـرخيـزم و شـور انگيز و شـادآلـود بـه دامـان شـقايـق هـا بيـاويـزم. بـدزدم تـيشـه فـرهـاد عـاشـق را و بـی پـروا بـنـای سـنـگی غـم را فـرو ريـزم.بـسازم کـلبـه عشـقـی مـيـان بـاغ فـرداهـا و حافـظ وار بـر بـام فـلـک طـرح ديـگـری از عـشـق انـدازم و نـقـش ديـگـری ريـزم .

بـيا جـانـا لـبـانم را بـه تکـرار سـرودعشـق خـود وا

 

 کـن کـه مـن آن مـرغ غـمگـيـن شبـاويـزم .